Sangeeta Awasare, The Cook (Loksadhana)
Hello, My name is Sangeeta Awasare. I work as a cook in Lok Sadhana trust’s school. Earlier the grocery we received to cook food for the kids here, was of low grades and so the kids refused to eat the meals or used to eat only a little. But when Prana started giving the groceries, initially we received Indrayani Rice which was of number 1 quality. We used to make maubhaat (soft rice) recipe of that rice for breakfast and kids started enjoying it a lot. Prana mission later started providing us with all the groceries from hing to pulses.
The top quality produce not only made the food tasty but it started giving us joy and satisfaction of cooking. Now it feeds 160 kids in this school and these groceries make it really easy to cook for all of them in no time. I am so thankful to the Prana mission foundation. Kids happily eat the meals and have also become healthy. I too eat what we cook here and the health has improved for everyone including me. I can see that change within myself too. Thank you so much for bringing that joy to kids here!
Dhanashree Dandekar,
Owner
Loksadhana
Hello, my name is Dhanashree Dandekar. For the last 3.5 years I have been connected to Mr Shantanu Joshi sir and since then he has started donating groceries through Prana Mission Foundation, starting with rice every month. I have seen a significant transformation in the growth of the school. Earlier, the number of children was around 60, and today I am proud to say it has grown to 160. I always used to think about how to provide the best quality food to all my children and we all know that food is the source of the energy for our body. Since Prana started donating the groceries, we observed remarkable changes in kids as well. We observe the energy upliftment in the class, be it the activeness, concentration, passion, spirit or the thought process, we can see a huge difference in all these aspects. Over the last 2 years, the health issues have been reduced drastically. Their health has improved. Another change we see is, all the kids have started thinking independently about what is good and bad for them and it is a really happy moment for us. All this betterment is the result of betterment in the energy of the children. They have become stronger, they have started growing in all aspects— be it creative angle, the study angle or sports. All this is because of grocery donations from the Prana Mission Foundation. All thanks to Mr Shantanu Joshi sir!
Alaknanda
नमस्कार, मी अलकनंदा.
2020 मध्ये पहिल्यांदा श्री शंतनु जोशी सरांबरोबर एका गोशाळेमध्ये गेले. तिथे मला ‘गोशाळा’ आणि ‘गोठा’ यामध्ये काय फरक आहे हे सांगण्यापासून सुरुवात झाली. आधी गाईंची किंवा कुत्र्यांची भीती वाटायची. पण जसजसं गोसेवा करायला लागले, किंवा छोट्या छोट्या गोष्टी जशा गुरुश्रींनी शिकवल्या—की केळी आणली आहेत भरवायला, किंवा गाजर, काकडी, बीट आहे—तर पूर्वी घाबरून मी गाईंच्या समोर फेकायचे. पण सरांनी सांगितलं की फेकायचं नाही; त्यांना प्रेमाने भरवायचं, स्वतःच्या हाताने भरवायचं.
हळूहळू भीती कमी होत गेली. जेव्हा हे करायला सुरुवात केली, तेव्हा त्यामधून वेगळाच आनंद मिळायला लागला. माझं असं observation आहे की, जसं मी गाईंना माझ्या हाताने, प्रेमाने भरवायला लागले, आणि हे कळलं की त्या काहीही करत नाहीत, त्या खूप friendly असतात आणि फक्त प्रेमच देतात—त्याच्यानंतर मला असं जाणवलं की माझ्यामधलं ‘motherly feeling’ दिवसेंदिवस वाढत गेलं.
त्याचा परिणाम असा झाला की फक्त गाईंचीच नाही, तर मला आता कुत्र्यांचीही भीती वाटत नाही. दुसऱ्या कुठल्याही प्राण्याची भीती वाटत नाही. एवढंच काय, तर मी आता पालीला, झुरळालाही घाबरत नाही! हा परिणाम कसा झाला, हे मला माहित नाही; पण हे fact आहे की, जेव्हापासून माझं गाईंबरोबर नातं जोडले गेलं, तेव्हापासून माझ्यातलं ‘motherly feeling’ वाढत गेलं, आणि मला आता खरंच कुठल्याही जीवाची भीती वाटत नाही.
हा खूप मोठा बदल आहे, जो मला माझ्यामध्ये अनुभवायला मिळतोय.
गायी किंवा कुत्री नुसती आपल्या आजूबाजूला जरी असली, तरी आपल्याला त्यांच्याकडून जे मिळतं—त्यांचं प्रेम, त्यांच्या डोळ्यातले भाव—ते भाव वेगळंच समाधान देऊन जातात. तुम्ही एकदा अनुभव घ्या, की काय feeling असतं ते. ते feeling जबरदस्त आहे.
मला फार, म्हणजे फार आनंद मिळतो, जेव्हा मी गोसेवेला येते. Thank you!